Na ekspozycji Muzeum Ikon w Supraślu Oddziale Muzeum Podlaskiego w Białymstoku zostały zaprezentowane prace prof. J. Nowosielskiego stworzone do dwóch podlaskich cerkwi. Odrzucone przez ówczesne środowisko wiernych, po długiej nieobecności wróciły na Podlasie. Znalazły się w innej – niesakralnej – muzealnej przestrzeni. Na wystawie znalazły się „szafirowy” ikonostas przeznaczony w zamyśle artysty do cerkwi w Orzeszkowie[1966] oraz Wieczerza mistyczna i Deesis stworzone do cerkwi w Klejnikach [1982]. Nie są to jedyne przykłady niezaakceptowanych na Podlasiu dzieł artysty. Również inne koncepcje i projekty były odrzucane, niweczone – lub nigdy nie doczekały się realizacji. Była to sytuacja z perspektywy pozycji Nowosielskiego w sztuce polskiej całkowicie paradoksalna. Twórczość Nowosielskiego pozostaje obdarzona rysem odrębności. Tę „osobność” artysty na tle zjawisk w sztuce współczesnej, naznacza ikona – jako spotkanie wszystkich wątków istotnych w jego dziełach: oryginaln...
Ikona i okolice
Na Podlasie życie przeniosło mnie z innego pejzażu. Sedno 'tutejszości' odnajduję w ikonie i okolicach - mentalnie i geograficznie. Życie nabiera smaku poza utartym szlakiem. Z perspektywy Podlasia widać to szczególnie jaskrawo. Białystok pozostaje miastem, któremu wojna w dużym stopniu odebrała tożsamość. A okolice? Są przyrodniczo, historycznie, kulturowo i przede wszystkim po ludzku, inspirujące. Uświadamia to, że prowincja jest stanem umysłu, a nie miejscem na mapie.